Eric de Rooij

Ontmoetingen: een overlijdensbericht per mail

Geplaatst op december 19, 2025 door ericderooij

In de mail het bericht van zijn uitgever: dichter André van der Veeke is overleden. Geboren in Rotterdam, maar zijn hart gegeven aan Zeeland en Zeeuws-Vlaanderen. Hij is begraven in Terneuzen, de stad waar hij zolang heeft gewoond.

Op LinkedIn spreekt dichter Job Degenaar over een sterven ‘op tragische wijze’ in een ziekenhuis in Gent, en omdat er geen toelichting is in zijn fraai saluut, volgt in de comments al snel een opmerking: ‘In een ziekenhuis… tja, zo tragisch toch niet’.

Ook in ziekenhuizen wordt tragisch gestorven. Kleine ingreep, dodelijke complicatie. Operatie geslaagd, dodelijke ziekenhuisbacterie. Om maar twee varianten te noemen. Tragiek beperkt zich niet tot het dagelijkse leven.

Ik heb André van der Veeke altijd een warm hart toegedragen, al hebben we elkaar slechts een keer ontmoet. Dat was op 12 november 2017 lees ik op het schutblad van de bloemlezing uit zijn werk, Dwangarbeider van de poëzie. Speciaal voor deze presentatie waren R. en ik afgereisd naar Dordrecht. Ik wilde hem ontmoeten. Uit dankbaarheid. Enkele jaren daarvoor had ik mijn eerste gedichten naar Ballustrada gestuurd, het literaire tijdschrift dat vooral in Zeeland veel bereik heeft en waarvan André van der Veeke hoofdredacteur was. Ik kreeg snel bericht. Mooi werk, we willen het graag opnemen in het komende nummer van Ballustrada. Vier gedichten over Sicilië, over August von Platen, Franco Battiato en eigen ongemak met dit prachtige eiland. Maslov typeerde het al in zijn motivatie-piramide: voor de mens is erkenning en waardering een vervolgbehoefte als je een dak boven je hoofd hebt en voldoende te eten. André nodigde me uit om meer te sturen. Ik voelde me door hem gezien, erkend én gestimuleerd om met poëzie door te gaan. Lees verder op Tzum.

Geplaatst in Tzum | Tags: André van der Veeke, Ballustrada, Dwangarbeider van de poëzie, Liverse, Poldergeest, Tzum | Reacties uitgeschakeld

Recensie Uit tallozen, jij op Neerlandistiek

Geplaatst op december 17, 2025 door ericderooij

Onder de kop ‘Zo ver weg van och-jeetje-achguttoch’ schreef Marc van Oostendorp op Neerlandistiek een fijne recensie van ‘Uit tallozen, jij. een leven lezen’. Wat een gekke kop, dacht ik nog, want ik was alweer vergeten dat ik zelf die zin had geschreven in mijn boek. Een citaat dus. Lees hier de recensie.

Geplaatst in Uit tallozen, jij | Tags: Marc van Oostendorp, Neerlandistiek, och-jeetje-achguttoch, recensie | Reacties uitgeschakeld

Chinezen met Gerard van Emmerik

Geplaatst op november 27, 2025 door ericderooij

Het restaurant had slechte recensies geoogst. Eend te droog, serveerster te lomp, boontjes uit blik. Via Google kon niet gereserveerd worden.

Die avond was ik de eerste klant. Een magere vrouw van mijn leeftijd verwelkomde me vriendelijk. Een beetje stug misschien, maar zeker niet lomp. Nog voor ik mijn jas over de leuning van mijn stoel had geschoven, stond er een spa rood voor me op tafel en lag er een menukaart naast. Tien minuten later, maar ook ruim voor het afgesproken tijdstip, schrijver Gerard van Emmerik, bezweet: ‘Ik heb het in acht minuten gefietst.’ Ik ken zijn voorliefde voor fietsen. Lange afstanden. Het liefst diep in de nacht, over de stilste wegen. Oordopjes in. Werkelijk alleen zijn.

We hadden hier afgesproken omdat ik zijn boekpresentatie in Haarlem had gemist. Ondertussen was hij ook nog zeventig geworden. In de afgelopen tien jaar was het stil geweest rondom zijn schrijverschap. Hij verzorgde zijn lessen aan de Schrijversvakschool en schreef in de spaarzame vrije uren aan zijn nieuwe roman, Jij blijft. Een zeer persoonlijk boek. Ook een reden dat het moeizaam vorderde. Jij blijft is een roman over de dood, over geheimen, een terugblik op een leven, maar bovenal een liefdesroman. Over twee mannen die een heel leven bij elkaar zijn, niet zonder elkaar kunnen, maar ook moeite hebben om de dingen met elkaar te bespreken die werkelijk van belang zijn. Fictie met een autobiografische rand. Een boek om langzaam te lezen, omdat er zoveel tussen de regels gebeurt. Lees de volledige column op Tzum.

Geplaatst in Tzum | Tags: De Kring, Gerard van Emmerik, Jij blijft, Tzum | Reacties uitgeschakeld

Fijne boekpresentatie ‘Uit tallozen, jij. Een leven lezen’

Geplaatst op november 23, 2025 door ericderooij

Er moesten extra stoelen uit de lunchroom van de boekhandel worden aangeschoven. Op deze zonnige novemberdag was er veel publiek afgekomen op de presentatie van ‘Uit tallozen, jij. Een leven lezen’, een nieuw deel in de Tzum-reeks. Plaats van handeling: boekhandel Voorhoeve in Hilversum. Coen Peppelenbos interviewde me, Ronny Boogaart vertelde het publiek wat een Oliverbendtje is en ik overhandigde het eerste exemplaar aan Ingrid van der Graaf, hoofdredacteur van Literair Nederland. Zij stimuleerde me om columns te gaan schrijven. Ik las Vrijheidsdans voor, een van de stukken uit mijn bundel. Over het optreden, lang geleden, van Tom Lanoye in het Spant in Bussum. ‘Uit tallozen, jij. Een leven lezen’ verscheen ter gelegenheid van mijn zestigste verjaardag.

Geplaatst in Uit tallozen, jij | Tags: Coen Peppelenbos, Ingrid van der Graaf, Literair Nederland, Ronny Boogaart, Tom Lanoye, Tzum, Tzum-reeks, Uit tallozen, jij, Uitgeverij kleine Uil | Reacties uitgeschakeld

Koester de herinnering ~ interview in Gooi- en Eemlander

Geplaatst op november 19, 2025 door ericderooij

Dinsdag verscheen het interview dat ik had met Bert-Jan van Oel in de Gooi- en Eemlander. Een fijn gesprek in De Eendracht in Hilversum. Aanleiding: de presentatie van mijn nieuwe boek Uit tallozen, jij. Een leven lezen bij boekhandel Voorhoeve op vrijdag 21 november. Casper Bunschoten maakte de vrolijke foto.

Geplaatst in Uit tallozen, jij | Tags: Bert-Jan van Oel, bibliotheek, Casper Bunschoten, Gooi en Eemlander, Hilversum, Over het Spoor, Tzum-reeks, Uit tallozen, jij, Uitgeverij kleine Uil | Reacties uitgeschakeld

Aankondiging: boekpresentatie Uit tallozen, jij. Een leven lezen

Geplaatst op november 5, 2025 door ericderooij

Op vrijdag 21 november vindt in boekhandel Voorhoeve in Hilversum de feestelijke presentatie plaats van deel 17 in de Tzum-reeks: Uit tallozen, jij. Een leven lezen. Aanvang om 17:00.

De flaptekst: Jacques Martin, Edgar Rice Burroughs, Willem Elsschot, Etty Hillesum, Mohammed Mbougar Sarr, Tove Ditlevsen, Louis Couperus, Andrew Holleran, Tom Lanoye, J.J. Voskuil, Didier Eribon, Natalia en Carlo Ginzburg, Ismael Kadare, Joke Hermsen, Hans Warren, Michael Ignatieff, Bart Moeyaart, Bryan Magee, Maaike Meijer. Een greep uit de namen die voorbij komen in Uit tallozen, jij.

Eric de Rooij vertelt over boeken en schrijvers die hem, vanaf zijn vroegste jeugd, vergezellen. Uit tallozen, jij gaat over toevalstreffers. Waarom word je geïnspireerd en geraakt door dat ene boek? Over schrijvers en boeken die zomaar op je weg zijn gekomen en betekenis aan je leven geven.

Uit tallozen, jij gaat over meer dan alleen boeken. De auteur vertelt ook over zijn particuliere obsessies: van klassenongelijkheid en Taiwan tot tunica’s en alles van de Goombay dance band. Terloops komen zijn mislukte liefdes voor Jurre en Bob aan de orde en maakt de lezer kennis met R., personage tegen wil en dank.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: Andrew Holleran, Bart Moeyaart, boekhandel Voorhoeve, Didier Eribon, Eric de Rooij, Goombay dance band, Hans Warren, Jacques Martin, Joke Hermsen, Libris, Tove Ditlevsen, Tzum, Tzum reeks, Uit tallozen jij | Reacties uitgeschakeld

Een leven bewaren ~ recensie Het privédomein van mijn vader

Geplaatst op oktober 23, 2025 door ericderooij

Het eerste wat opvalt als je Het privédomein van mijn vader doorbladert, is de inhoudsopgave aan het eind. Schrijver Djoeke Veeninga koos ervoor om elke hoofdstuktitel te beginnen met het lidwoord ‘de’, zodat je hoofdstukken krijgt als de kwekeling, de verloofde, de criticus, de haastige, de perschef, de clown, de vrijmoedige, de onaanraakbare et cetera. Dat lijkt voor je gaat lezen wat gekunsteld of onhandig, maar blijkt uiteindelijk toch te werken: eenenveertig hoofdstukken, eenenveertig miniportretten van een vader die in 1966 door een verkeersongeluk om het leven kwam.

Djoeke Veeninga (1953) is geen onbekende naam. Ze is schrijver, journalist en documentairemaker, bekend ook van radioprogramma’s. Op NPO-Start kun je nog de documentaireserie Revolutie in Indonesië van haar terugzien, een portret van schrijver David van Reybrouck die aan de hand van zijn boek Revolusi de laatste getuigen van de dekolonisatie van Indonesië opzoekt.

Geëngageerd is het woord dat bij mij opkomt als ik haar levensloop op internet bekijk. Een dochter van haar vader, zo blijkt als je Het privédomein van mijn vader nauwgezet leest. Johan Veeninga (1915-1966) groeide op in een arbeidersmilieu, weigerde dienst, werd gevangen gezet in Veenhuizen en ontwikkelde zich van onderwijzer tot (eind jaren vijftig) adjunct-directeur van De Arbeiderspers. In die laatste functie stond hij aan de wieg van de reeks Privé-domein en hielp hij bijvoorbeeld de Franse schrijver Paul Léautaud aan een Nederlands lezerspubliek. Lees de volledige recensie op Tzum.

Geplaatst in Tzum | Tags: Djoeke Veeninga, Het privédomein van mijn vader, Johan Veeninga, Magonia, Privé-domein | Reacties uitgeschakeld

‘De jaren gaan, zoals ze gingen’ ~ 20 oktober

Geplaatst op oktober 20, 2025 door ericderooij

[c] Gerco Ziermans, tekening

[c] J.C. Bloem, tekst

Geplaatst in Uncategorized | Tags: Eric de Rooij, gerco ziermans, verjaardag | Reacties uitgeschakeld

Fijne presentatie debuut Bep Ruting

Geplaatst op september 26, 2025 door ericderooij

Op zondag 21 september vond in de Literaire Salon van het Roze Stadsdorp Amsterdam de presentatie plaats van de debuutroman van Bep Ruting:’De paarse overall van Béatrice van Althena’ (uitgeverij Palmslag). Buurthuis De Coenen, nabij het Roelof Hartplein, stroomde vol met zo’n 60 tot 70 bezoekers. Ik interviewde Bep over de jaren zeventig (het tijdperk waarin het boek zich afspeelt), autofictie, genderrollen en racisme. Het eerste exemplaar gaf Bep aan haar vrouw Marjon.

Nieuwsgierig naar het boek? Het is via elke boekhandel leverbaar.

foto’s (1 en 3) van Bette Ruting en Ronny Boogaart (2,4,5)

Geplaatst in Uncategorized | Tags: autofictie, bep ruting, De paarse overall van Béatrice van Althena, jaren zeventig, uitgeverij palmslag | Reacties uitgeschakeld

Wij herinneren ons

Geplaatst op september 7, 2025 door ericderooij

Elk kwartaal schrijf ik voor het Tijdschrift Geestelijke Verzorging (TGV) een nieuw – uit het leven gegrepen – gedicht. Ik vergeet ze vaak hier te publiceren. Dit is het gedicht van september.

Wij herinneren ons

U reed tot uw pensioen op een oude brommer 

– ‘me brommert’ –  door het bos, langs het water

en de berg, waar later uw man dood gevonden werd,

naar de Nederlandsche Seintoestellen Fabriek

voor jaren dienstbaar werk.

U was enig kind tot uw twaalfde en wat haatte u haar komst.

‘Maar wat weet je als kind?’, zegt u nu. Als ik voorzichtig vraag

zwijgt u, wrijvend over de placemat met herfsttaferelen.

Uw schoonouders woonden aan een kaal plantsoen

vijf huizen van mijn grootouders vandaan, blijkt,

in een rijtje met lappen voor de ramen, onkruid

in de voortuin, kinderen in ongewassen kleren.

Ik herinner me,

niemand zat naast die ene in de bank,

hij wist nooit iets

bij een beurt

trokken anderen hun neus op.

‘Ja, wat weet je – als kind’, zeg ik en u wacht, vertelt

dan weer: met de brommert langs de berg,

 waar uw man dood werd gevonden.

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld